Kolekcjoner kos.. tzn ciekawostek

Szukałem okazji do pracy jako model ¹. Z początku zależało mi na tym, aby pracować na wybiegu, oglądać piękne koleżanki po fachu i zrobić karierę u najbardziej rozpoznawalnych projektantów. Kilka miesięcy temu otrzymałem ofertę zaprezentowania się w sesji zdjęciowej jednej z firm produkujących wyroby z nabiału – jogurt, maślanka, ser biały. Nie zwlekając długo zaakceptowałem ofertę. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w wieżowcu niedaleko mojej dzielnicy. Kiedy do niego wszedłem zaskoczyły mnie klimatyzacja oraz ilość profesjonalnego ekwipunku całkowicie gotowego do startu pracy. W środku znajdowała się trójka ludzi – pierwszy fotograf, kobieta zajmująca się makijażem i ubiorem oraz specjalista od ustawienia sceny oraz ustawienia oświetlenia – jak się później dowiedziałem będący w największym wymiarze odpowiedzialny za sukces zdjęć. Dowiedziałem się, że sesja, do której jestem zaangażowany ma służyć do billboardów/posterów i tych ukazujących się w gazetach. Ich przedmiotem był jogurt dietetyczny stąd w scenografii znajdowały się niebo słońce, trawa łączone z przyrodą. Pozowałem głównie szczerząc się od ucha do ucha. Byłem rozliczany z tego aby w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój niepohamowany zachwyt nad nowym towarem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił foto. Bułka z masłem, i to za dobrą kasę. Robienie zdjęć zajęło około kilka godzin, w ciągu których spożyłem trochę zbyt dużo jogurtów (miałem szczęście, że nie był to smalec). Fotki w których byłem głównym bohaterem były tylko początkiem całego długiego procesu. Musiały one zostać obrobione, zatwierdzone, wyłonione, by później specjaliści mieli wpaść na chwytliwy slogan reklamowy i zaplanować resztę kampanii w czasie. Plakaty ze mną zobaczyły światło dzienne na ulicach po kilkudziesięciu dniach, zupełnie jak jogurt. Wyników jego sprzedaży nie znam lecz wiem, że zdjęcia ² reklamowe to łatwizna.